De eerste keer zeebaarzen vangen en dat op topwaters!

Die zeebaarzen zijn niet altijd even makkelijk te vangen. Alles draait om timing en zelfs als de timing goed is, moet je het technisch nog maar even zien te doen. Onze Luc had nog nooit een zeebaars op kunstaas gevangen en daar moest verandering in komen!

Door Luc de Groot – Alle rovers in Nederland heb ik al gevangen in prachtige formaten, maar die ene, de zeebaars, die ontsnapte me elke keer. Ik had wel een aantal pogingen gedaan in Hoek van Holland, maar elke keer zat de beet of het getij er niet lekker in. Kan gebeuren, maar het werd hoog tijd om eens zeebaars te vangen!

Samen met Jurjen de boot op. Deze man weet wat hij doet!

Dus schakelde ik de hulp in van collega visgids Jurjen Wijnstroom, een echte zeebaars crack en we kenden elkaar wel een beetje van het snoekvissen. Na kort contact besloten we weer eens samen te gaan vissen met als doel: mijn eerste zeebaars op kunstaas.

TOPWATER SPEKTAKEL

Augustus is onder de zeebaars vissers niet bepaald de populairste maand. Er is simpelweg verschrikkelijk veel voedsel in het water voor de zeebaars, waardoor het gewoon lastiger wordt om ze met kunstaas te vangen. We begonnen dan ook op een stek waar je veel kleinere zeebaarzen bij elkaar kunt verwachten.

Stekken zoeken is niet anders dan op de rivier. Zoek naar de onderbrekingen en stromingsverschillen.

Het stroomde behoorlijk en je kon duidelijk de onderbrekingen zien. Dit rook naar zeebaars. Beiden begonnen we met een Patchinko, een befaamde topwater waar we op Bonaire ook veel succes op hadden. Hoe gaaf zou het zijn als ik mijn eerste zeebaars op een topwater zou vangen?

Die Patchinko is by far één van mijn favoriete topwaters.

Het duurde niet lang voordat ik een aanbeet kreeg. Een kleine plons achter de Patchinko verraadde de aanwezigheid van een kleine zeebaars. De eerste was binnen! En dat binnen een paar minuten… We kregen in rap tempo aanbeten en uiteindelijk verlieten we met een visje of vijf de eerste twee stekken. Ontzettend gaaf om te zien hoe hard ze op die topwaters knalden in de volle stroming.

Allemaal klein, maar zo dapper in die volle stroming.

TIJD VOOR UPGRADES

Aantallen vangen is leuk, maar een dikke maatse zeebaars klonk ook niet verkeerd. Hiervoor moesten we een stukje de zee op varen. Hier had Jurjen een aantal stekken met structuur op de bodem en dat trekt natuurlijk zeebaars aan. Het bleef alleen angstvallig stil en los van een zeester en wat kwallen, was er geen leven te bekennen.

Die uitgestrekte zee blijft wat magisch hebben.

We hielden het jiggen even vol, maar maakten al snel de keuze dat we beter weer weg konden gaan. “Zeebaars laat zichzelf snel zien als ze aanwezig en actief zijn.” Vertelde Jurjen me. Dat geloof ik ook wel, zeker na het topwater spektakel van eerder die avond.

Terug naar binnen, de zon zakte inmiddels flink naar de horizon. Prime time?We gingen weer verder met topwaters en kregen wederom leuk beet. Weliswaar kleine vis, maar ongelofelijk vermakelijk. Sommige vissen waren maar een paar centimeter groter dan de Patchinko zelf… Tijd om het even over een net wat andere boeg te gooien. We gingen nog even jiggen op een stekje waar je nog weleens een maatse kon verwachten.

Mooi om te zien dat er zoveel jonge zeebaarzen zijn. Dan gaat er toch iets goed.

EINDELIJK EEN MAATSE ZEEBAARS!

Die kleine zeebaarzen zijn leuk, maar ik had nog steeds niet de fameuze beuk gehad en pittige dril waar de zeebaars bekend om staat. Het laatste stekje was een kleine pier waar de stroming mooi langs liep, hier zouden we nog even jiggen in de schemer. Al snel kreeg Jurjen een harde aanbeet, maar hij loste de vis. Inmiddels had ik mijn vlog camera’s al opgeruimd en besloten we nog vijf worpen te doen…

Alles opgeruimd gevolgd door de bekende woorden: “Nog een paar worpen dan”.

Mijn shad was nog aan het zakken na mijn worp toen ik echt een behoorlijk harde ruk aan mijn hengel kreeg. Dit laat maar weer eens zien dat je je shad echt aan een strakke lijn moet laten zakken, zeker bij zeebaars. Eindelijk was daar mijn maatse zeebaars. Misschien krap aan maats, maar zeker een stuk groter dan de zeebaarzen van die middag. Eindelijk!

In november gaan we voor een herkansing, dit keer voor een serieuze zeebaars, stay tuned Roofmeisters!