Eén van de meest krankzinnige visdagen ooit!

Ken je die sessies, dat je de code kraakt en je de ene na de andere vis vangt. Op zo’n dag dat je eigenlijk met nul verwachtingen naar het water gaat en het dan opeens één van je beste visdagen ooit wordt. Het overkwam Luc de Groot!

Luc de Groot is visgids, boek HIER een dag bij hem. 

Door Luc de Groot – Na drie weken niet gevist te hebben door de feestdagen, wintersport, sneeuw en ijs was het eindelijk weer tijd om het water op te gaan. Na zo’n periode is het altijd gissen wat je gaat aantreffen. Is de rivier troebel? Wat is de watertemperatuur? Hoe staat de stroming? Allemaal factoren waar je rekening mee dient te houden. Na een extreem koude periode had ik zo’n gevoel dat het lastig kon gaan worden…

De dag begon traag met maar één snoekbaars.

Eenmaal aangekomen genoot ik van het zonnetje, die zich eindelijk weer liet zien en de zin om te vissen was ongekend hoog. De rivier was veel helderder dan verwacht. Ik had in verband met de sneeuwval wat troebeler water verwacht en me daardoor ook vooral ingesteld op snoekbaars. Ik besloot het toch te proberen, maar na twee uur vissen en één snoekbaars, werd de drang om op snoek te vissen te groot…

BLOED KRUIPT 

De waterkleur was goed, maar de zon erg fel en er stond geen zuchtje wind. Niet ideaal zou je zeggen, maar ergens had ik wel het gevoel dat het me kon gaan lukken. Ik had immers ook wat gidsdagen op snoek gepland de komende periode, dus een rondje scouten zou wel slim zijn. Op het ondiepe was het, zoals ik wel had verwacht, helemaal niets. Met 2,5 graden watertemperatuur was dat ook wel een grote gok.

Na drie weken absentie was het genieten met een grote ‘G’.

Ik besloot een diepe stek te proberen. Waar ik normaal eigenlijk geen gebruik maak van LiveScope, wilde ik de eerste drift even een beetje kijken wat er onder water gebeurde. Ik was immers drie weken niet geweest en wellicht waren de snoeken verdwenen. Al snel kreeg ik een volger achter mijn shad aan. Kort daarna weer, en weer. Vijf volgers verder wist ik genoeg: hier liggen ze, maar ze zijn erg sloom en komen amper van de bodem af.

DE GOUDEN WISSEL

Deze situatie had maar één oplossing. Wanneer de snoeken zo traag zijn en duidelijk niet echt willen azen, dan kunnen jerkbaits nog wel eens een gamechanger zijn. Liefst hybride jerkbaits Zo traag vissen als nodig en de snoek echt irriteren. Deze wissel bleek een gouden zet, een beetje zoals de iconische wissel van Louis van Gaal van Tim Krul op het WK van 2014, zo voelde het.

De eerste vis meldde zich direct na het wisselen.

De aanbeten kwamen direct, dit was de truc. Het hangmoment bleek inderdaad killing, zeker in dat koude water was het van belang zo traag mogelijk te vissen. Ook de boot liet ik veel langzamer driften dan normaal. Ik moest mezelf echt dwingen om geduldig en geconcentreerd te blijven…  Het leek wel finesse vissen op baars.

Het hangmoment bleek killing, ze schoven er met gemak overheen.

De eerste moddervette snoek lag al snel in het net, de jerkbait compleet verdwenen. Snel even op de film en weer terug. Precies de worp daarna was het weer raak, dit keer hing er meer gewicht achter. Een prachtige metersnoek met een gewicht waar je ‘u’ tegen zegt had de jerkbait ook weer compleet te grazen genomen. De adrenaline gierde door m’n lijf. Mijn strijdplan wierp haar vruchten af en niets geeft zoveel voldoening als dat.

Moddervet, een metersnoek op wintergewicht! Het blijft lastig de echte omvang op de foto te krijgen.

HET BLEEF MAAR GAAN

Nog niet bekomen van de stress, was het de volgende worp weer raak. “Wat gebeurt hier?” Riep ik hardop. Het was weer een prachtige snoek op topgewicht die even hallo kwam zeggen. Puntgaaf, echt zoals je ze wilt zien. Op de rivier kom je zulke snoeken nog weleens tegen. Ik heb er echt een grote liefde voor.

Een puntgave snoek met prachtige tekening, ook weer op een topgewicht.

Deze tikte de meter net niet aan, maar mijn dag kon niet meer stuk. Drie prachtige snoeken in een tijdsbestek van drie worpen. Hoe vaak maak je dat mee? Het feest was nog lang niet over en in diezelfde drift kreeg ik nog wat aanbeten en wist ik nog wat kleinere snoeken te landen. Ik besloot de stek met rust te laten en even andere stekken te checken of daar ook wat te halen viel. Op dagen dat het los gaat probeer ik altijd even andere stekken uit.

Ik zat op rozen!

Ook hier was het feest, in tien minuten had ik weer drie snoeken geland. Weliswaar klein, maar dat mocht de pret niet drukken. Wat een gevoel na drie weken absentie, dit zijn de dagen die alle blanks weer goed maken. Ik was helemaal af door de adrenaline en de euforie. Een dag ervoor had ik ook nog flink getraind en mijn onderarmen en handen begonnen flink in de kramp te schieten. Het begon op werken te lijken!

Aantallen, dikke vissen en prachtig weer, meer kun je niet wensen.

Ik liet de laatste stek maar lekker voor wat het was, ik vond het mooi geweest. Een dag voor in de boeken waarop alles samenviel. Ongekend veel actie, een plan wat werkte, dikke vissen en stralend weer. Meer kun je niet wensen van een visdag, of eigenlijk middag, want alle actie voltrok zich in slechts twee uurtjes. Dat vissen zo intens kan zijn, heb ik nu wel gemerkt!

Ik kan niet wachten op het aankomende voorjaar! Wat is snoekvissen toch een ongekend mooie visserij, daar kan niets tegenop… Wil jij een dagje mee? Check dan HIER de website.