Vissen geeft mensen de rust die ze nodig hebben

Soms is vissen veel meer dan alleen het vangen van een vis. Vanuit zijn eigen ervaringen met beroepsgerelateerde PTSS zet Bertino ter Maten zich met het prachtige initiatief Rust aan de Waterkant in voor lotgenoten. In dit interview vertelt hij over de kracht van de hengelsport, zijn persoonlijke motivatie en zijn droom om steeds meer mensen rust, verbinding en nieuwe energie aan het water te laten ervaren.

 

ROOFMEISTER > KUN JE MEER VERTELLEN OVER ‘RUST AAN DE WATERKANT’?

Rust aan de Waterkant richt zich onder meer op mensen met mentale blessures, chronische stress, veteranen, (ex-)militairen, mensen met PTSS en professionals uit hoog risico beroepen, zoals politie-, brandweer- en ambulancepersoneel. Maar ook mensen die herstellen van bijvoorbeeld verslavingsproblematiek kunnen tot de doelgroep behoren.

Vissen draagt echt bij aan de mentale gezondheid van mensen. Bertino (rechts) ervaart dit zelf en wil dat doorgeven!

De combinatie van natuur, rust, concentratie en activiteit biedt ruimte om even afstand te nemen van dagelijkse zorgen. Samen bezig zijn maakt contact laagdrempelig en gesprekken ontstaan vaak vanzelf. Sportvissen kan bijdragen aan ontspanning, structuur, zelfvertrouwen en sociale verbinding. Het is geen zorg of behandeling, maar een middel om mensen te laten ervaren wat natuur, activiteit en contact kunnen betekenen voor herstel en mentale veerkracht.

Rust en toch bezig zijn, kan een heilzame werking hebben voor de geest.

Mijn persoonlijke inzet richt zich op veteranen, (ex-)militairen en mensen uit hoog risico beroepen met mentale blessures. Als lotgenoot voor lotgenoten begrijp ik hoe spannend de stap kan zijn: van een aanmelding en eerste contact tot het betreden van de jachthaven en de boot. Vaak verdwijnt die spanning tijdens de dag, soms al na het uitvaren. Maar afmelden, zelfs midden in de nacht, is geen probleem. Ik begrijp dat. Soms ervaar ik dat zelf ook nog.

 

ROOFMEISTER > WAT BETEKENT VISSEN VOOR JOUZELF EN WAAROM DENK JE DAT HET ZO’N POSITIEVE UITWERKING KAN HEBBEN?

Ik vis al van jongs af aan. Mijn opa en oma woonden aan de trekgaten in de Molenpolder, gemeente Utrecht. Zodra ik daar kwam, pakte ik mijn hengel. Mijn vader leerde me later hoe en waarmee ik snoek kon vangen. De eerste snoek die ik met een grote dobber ving, vormde het begin van mijn passie voor roofvissen. Later volgden de harde aanbeet van een snoekbaars en de subtiele aanbeet van een baars. Prachtig om te ervaren.

Het vissen en in de natuur zijn, heeft me altijd goed gedaan.

Het vissen en het zijn in de natuur hebben mij altijd goed gedaan. In 2000 ging ik bij de politie werken. Na jaren waarin ik veel voor mijn kiezen kreeg, werd in 2015 beroepsgerelateerde PTSS vastgesteld. Na een lange strijd van vallen en opstaan ben ik in 2025 definitief uitgevallen en na 26 jaar medisch eervol ontslagen. Some wounds don’t bleed!

Mijn hulphond Dex is ook graag van de partij.

Dankzij vismaten die mijn situatie begrepen en signalen herkenden, kon ik blijven vissen. Op het water ervaar ik rust, ruimte en veiligheid. Samen met hulphond Dex of een vismaat bepaal ik de dag. Vissen helpt mij bij mijn herstel. Dat gevoel gun ik iedere lotgenoot.

 

ROOFMEISTER > HOE ZIET EEN AAN OF OP HET WATER WATERKANT ERUIT?

Aanmelden kan via rustaandewaterkant@sportvisunie.nl. De aanmelding komt centraal binnen, waarna een passende en beschikbare sessie en VIScoach worden gezocht. De betreffende VIScoach neemt vervolgens contact op. Na ontvangst van de aanmelding neem ik contact op en bespreken we de gewenste manier van communiceren. Daarna maken we kennis en plannen we een visdag, meestal van 09.00 tot 14.30 uur.

De visdag is volledig verzorgd, met hamburgers en al.

Mijn boot ligt vaak al klaar, zodat je direct kunt instappen. Materialen, vergunningen en veiligheidsmiddelen zijn aanwezig. Ook verzorg ik koffie, thee en een lunch, vaak bereid op de Cobb BBQ. Hulphonden zijn welkom; mijn hulphond Dex kan eventueel mee. Na afloop hoef je alleen nog in te stappen en naar huis te rijden. Het opruimen doe ik zelf. Zo is alles compleet verzorgd en gaat de deelnemer vaak met een glimlach weer naar huis.

Zo nu en dan worden er ook lokale vissessies georganiseerd. 

De Sportvisunie heeft bovendien Rust aan de Waterkant uitgebreid met kleinschalige lokale vissessies. Zo zijn onder anderen Wim Schut (bootvisserij), Mark Koks (karpervisserij) en ikzelf (roofvissen vanaf de boot) inzetbaar voor deelnemers uit de doelgroep. Ook deze sessies zijn kosteloos. Het aanbod is nog volop in ontwikkeling en wordt verder uitgebreid. Daarover later meer.

 

ROOFMEISTER > WAT GEBEURT ER OP ZO’N DAG MET JOU EN DEELNEMER?

Het prettige aan het feit dat je lotgenoten aan boord hebt is dat je elkaar begrijpt. Een half woord, een signaal of een bepaald woord is vaak al genoeg om te weten wat men voelt of doormaakt. Er is ook veel herkenning, erkenning en respect. Alles wat we in de boot bespreken, blijft ook in de boot. Vertrouwen is een groot goed en heel belangrijk. Ik benoem bijvoorbeeld ook altijd de aankomende golven van andere boten, een laag overvliegend vliegtuig of andere zaken die zouden kunnen triggeren. Ik weet ook dat ik altijd een beroep kan doen op de jachthaven-meester.

Een dag waarop alles al geregeld is en wordt!

Adviezen en ervaringen worden gedeeld, maar het gaat al snel over vissen, het vangen van grote rovers en de prachtige natuur waar we middenin zitten. Binnen Rust aan de Waterkant zijn de VIScoaches Mentale Veerkracht voorbereid op het begeleiden van mensen met mentale klachten of mentale blessures. Daarbij is er aandacht voor veiligheid, vertrouwen, grenzen en het herkennen van signalen. Een VIScoach is geen behandelaar of hulpverlener; het vissen en de ontmoeting staan centraal.

 

ROOFMEISTER > WAAR ZOU JE OVER EEN PAAR JAAR GRAAG STAAN MET DIT INITIATIEF?

Mijn inzet voor lotgenoten begon eind 2022. Tijdens mijn re-integratietraject schreef ik een plan om first responders, veteranen en (ex-)defensiepersoneel met een mentale blessure dezelfde rust aan het water te laten ervaren als ikzelf. Dat plan kon ik verder ontwikkelen binnen de Stichting Politieveteraan, wat resulteerde in mooie individuele momenten en groepsclinics. Die ervaringen deden niet alleen de deelnemers goed, maar ook mijzelf.

Mijn wens blijft om dit initiatief landelijk uit te breiden en meer lotgenoten te helpen. Samenwerking is daarbij essentieel. Er zijn inmiddels meerdere initiatieven met hetzelfde doel: elkaar helpen.

Vanwege mijn gezondheid heb ik recent besloten de stichting los te laten en verder te gaan onder de vlag van De Sportvisunie, samen met Wendy en haar team. Mijn wens blijft om dit initiatief landelijk uit te breiden en meer lotgenoten te helpen. Samenwerking is daarbij essentieel. Er zijn inmiddels meerdere initiatieven met hetzelfde doel: elkaar helpen.

 

Rust aan de Waterkant wil vanuit lokale sessies bouwen aan een landelijk netwerk van VIScoaches Mentale Veerkracht. Zo kunnen steeds meer deelnemers op verschillende plekken terecht. De basis blijft hetzelfde: Rust. Natuur. Verbinding. Herstel. Meld je aan via dit adres: rustaandewaterkant@sportvisunie.nl