Midstrolling – Van A tot Z – Deel I

Midstrolling is een techniek die vanuit Japan steeds meer terrein wint onder roofvissers in Europa. Toch is het voor veel vissers nog een onbekende manier van vissen. Wat houdt het precies in? Waarom gebruik je hier een speciaal soort shad voor? En misschien wel de belangrijkste vraag: wat geeft midstrolling meerwaarde?

Het principe van strolling, een rollende of flankende beweging van de softbait.

Bij veel softbaits wordt de actie voornamelijk veroorzaakt door de staart. Een shad met een schoepstaart begint bijvoorbeeld direct te bewegen zodra je hem binnen draait. Bij strolling draait het juist om iets anders: het lichaam van de softbait moet van links naar rechts rollen.

Midstrolling is een techniek waarbij de softbait rolt. De DSTYLE Virola is hier speciaal voor ontwikkeld.

Het kunstaas beweegt daarbij als het ware om zijn eigen as. Denk aan een aasvisje dat moeite heeft om zijn evenwicht te bewaren. Het rolt, wiebelt en beweegt subtiel door het water, zonder grote voorwaartse bewegingen te maken.

Een aasvisje die moeite heeft recht te blijven zwemmen, dat valt op en wekt interesse!

Dat is precies wat de techniek zo interessant maakt. Het kunstaas oogt niet als een prooi die snel weg (kan) schieten, maar is kwetsbaar en de kluts kwijt.
Voor strolling worden vaak slanke softbaits gebruikt met bijvoorbeeld een pin tail, V-tail, fork tail of een andere zeer beweeglijke staart. Het lichaam moet soepel genoeg zijn om op de kleinste bewegingen van de hengeltop te reageren.

 

ELKE WATERLAAG

Strolling (letterlijk vertaald: rustig wandelen) is eigenlijk een verzamelnaam voor verschillende presentaties. De basis blijft hetzelfde, maar de diepte waarop je vist verandert. Bij hoverstrolling wordt het kunstaas voornamelijk hoog in de waterkolom gevist. Er wordt weinig gewicht gebruikt en de softbait kan bijna gewichtloos door het water zweven. Het is de meest subtiele variant van de drie.

Bij hover strolling wordt er feitelijk geen gewicht gebruikt.

Midstrolling brengt hetzelfde principe naar de middelste waterlaag. Hierbij wordt meestal een speciale jighead gebruikt. Daardoor kun je het kunstaas laten zinken en het vervolgens op een specifieke diepte aanbieden. Dat maakt midstrolling interessant voor bijvoorbeeld baarzen en snoekbaarzen die hoger in het water ‘hangen’…

Bij bottomstrolling gebruik je net genoeg gewicht als nodig om dicht bij de bodem te blijven.

Bij bottomstrolling wordt dezelfde rollende actie juist dicht bij de bodem gebruikt. De jighead is daarbij zwaar genoeg om de gewenste diepte te bereiken, maar mag qua gewicht niet de natuurlijke actie van de softbait nadelig beïnvloeden.

 

WAAROM IS HET EFFECTIEF?

De kracht van midstrolling zit vooral in de combinatie van een subtiele aasgang en weinig voorwaartse beweging. Je kunt een softbait daardoor relatief lang in de buurt van een roofvis aanbieden. Dat is interessant wanneer vissen niet zo zitten te wachten op een snel bewegend stuk kunstaas en hoe vaak is dat niet het geval? Less is more… Als we iets over het gedrag van roofvissen hebben geleerd dankzij de live sonar.

Je softbait blijft lang in het gezichtsveld van de roofvis, dit kan de sleutel zijn op druk beviste wateren.

Denk bijvoorbeeld aan roofvissen op druk beviste wateren of op dagen dat ‘extreem’ weer (kou of warmte) voor lethargie zorgt, ofwel passieve roofvis. Deze vissen zullen niet snel met agressief/ snel gevist kunstaas getriggerd worden, maar hebben een trage, subtiele aasgang nodig.

Niet alleen snoekbaarzen en baarzen vinden deze techniek interessant.

Ook met moderne fishfinders en met name live sonar komt de techniek goed tot zijn recht. Je kunt een vis zien hangen en vervolgens proberen het kunstaas precies in de beoogde waterlaag te houden. Nu is het de bedoeling om de softbait zo lang mogelijk in de strikezone te houden. Juist dat trage, subtiele werk kan een roofvis verleiden tot een beet.

 

DE BEWEGING IS KLEINER DAN JE DENKT

En daar zit meteen een belangrijk verschil met veel andere technieken. Bij midstrolling dien je de hengel niet veel te bewegen. Integendeel. De hengeltop moet vooral snel en kort trillen. Het doel is om zodoende kleine trillingen via de hoofdlijn naar de softbait te sturen.

Kleine trillingen vanuit de hengel, meer niet.

Een veelgemaakte fout is dat de beweging te intens is. Een grote tik of zwiep geeft de softbait namelijk vooral voor- of opwaartse beweging. Daarmee haal je hem uit zijn natuurlijke presentatie en wellicht zelfs uit de strike zone.

Je kunstaaskeuze is belangrijk, je aas moet wel de gewenste rollende actie hebben.

Het is cruciaal dat je je kunstaas constant op dezelfde diepte houdt. Je laat de hengel het werk doen en draait eigenlijk met de molen net genoeg bij opdat de softbait niet teveel daalt of stijgt. Tot slot is het de bedoeling dat je zo langzaam mogelijk binnen draait. Midstrolling draait niet om zoveel mogelijk water afzoeken. Juist door langzaam te vissen, kun je het kunstaas langer op dezelfde diepte en voor dezelfde vis houden.

 

EEN TECHNIEK VAN DETAILS

Op papier lijkt midstrolling misschien eenvoudig. Je hebt een softbait, een jighead en een hengel nodig en je geeft wat trillingen met de top. In de praktijk komt er echter meer bij kijken dan je denkt. En dat zal bij sommigen als ‘overdreven’ lijken, genoeg Amerikanen en Japanners die er bij zweren en benadrukken dat de details cruciaal zijn.

Deze visserij is absoluut niet simpel! Het komt aan op een hoop details.

De manier waarop de softbait op de jighead staat, de vorm van de jighead, de positie van de lijn, de hoek van de hengel, de hoeveelheid slack in je lijn en de snelheid waarmee je vist, stuk voor stuk zijn ze van van invloed op de uiteindelijke actie. En precies daarom is midstrolling meer dan simpelweg een nieuwe manier om een softbait binnen te vissen. Het is een heel precieze techniek waarbij alle onderdelen moeten samenwerken.

 

In deel twee gaan we dieper in op misschien wel het belangrijkste onderdeel: het riggen. Het bepaalt voor een groot deel of je kunstaas überhaupt goed kan rollen!