Dit zijn de topstekken voor snoek, snoekbaars en baars!

Veel vissers hoor je over ‘het water lezen’ om te begrijpen waar de vis zich ophoudt. Dit klinkt ingewikkeld, maar het is eigenlijk hetzelfde principe als vis vinden in een polderwater bijvoorbeeld. Nu we dit zo schrijven is dat misschien gek, maar blijf vooral lezen, want wij leggen het haarfijn uit! En ja, ook zonder fishfinder kun je heel ver komen.

Ook vanaf de kant laat de techniek je niet in de steek met de Navionics Boating App! Klik HIER.

Het verschil? Op groot water zijn de afstanden groter en is er veel meer om rekening mee te houden, waardoor het wellicht wat intimiderend kan zijn. Waarin is het dan hetzelfde als klein water? Nou, dat komt omdat roofvis zelden ‘zomaar’ rond zwemt. Zij zwemmen waar het voedsel is, waar ze weinig energie kwijt zijn of waar ze kunnen jagen uit een hinderlaag.

Waar je op klein water hotspots direct herkent, liggen deze op groot water vaak verscholen onder water.

Op klein water zie je deze plekken makkelijk met het blote oog. Op groot water niet of minder snel. Daarom is een groot water moeilijker, maar als je eenmaal door hebt hoe of wat, is het eigenlijk niet zo moeilijk.

 

WATERKAARTEN ZIJN ONMISBAAR

Waterkaarten zijn onmisbaar geworden bij de huidige toplaag roofvissers!

Juist daarom zijn waterkaarten misschien wel het belangrijkste hulpmiddel wanneer je een nieuw water gaat verkennen. Tegenwoordig zijn er uitstekende digitale kaarten beschikbaar waarop dieptelijnen, vaargeulen, ondieptes en taluds duidelijk zichtbaar zijn. Die informatie vertelt veel meer dan alleen hoe diep het water ergens is. De Navionics waterkaarten zijn daar een goed voorbeeld van. Klik HIER.

Met de waterkaart kun je snel de mooie taluds vinden. Hoe dichter de lijnen bij elkaar, hoe steiler. Bron: Navionics

Het laat zien waar de bodem verandert en juist die veranderingen zijn vaak de plekken waar roofvis zich ophoudt. Als je wat meer ervaring hebt met waterkaarten lezen, zie je letterlijk de onderbrekingen en het bodemreliëf levend worden in je hoofd. Kijk daarom niet alleen naar de diepte, maar vooral naar de overgangen. Een ondiepe plaat die overgaat in dieper water, een geul die tussen twee ondieptes loopt, of een steil talud waar de bodem in korte afstand enkele meters afloopt zijn allemaal plekken waar leven samenkomt.

Je waterkaart is echt je grootste vriend op het water.

Aasvis gebruikt deze structuren om voedsel te zoeken of beschutting te vinden, terwijl roofvis de overgangen benut om efficiënt te jagen. Let daarbij ook op de afstand tussen de dieptelijnen. Liggen deze dicht op elkaar, dan is er sprake van een steile aflopende bodem. Liggen ze juist verder uit elkaar, dan loopt de bodem geleidelijk af. Vooral steile taluds zijn vaak interessant, omdat verschillende waterdieptes hier samenkomen en vissen zich eenvoudig tussen diep en ondiep kunnen verplaatsen.

Als de puzzelstukjes ineen vallen! Wat een euforisch gevoel!

 

GEBRUIK JE OGEN

Een waterkaart vertelt echter niet het hele verhaal. Ook boven water zijn er veel aanwijzingen die je kunnen helpen. Kijk bijvoorbeeld goed naar de wind. Wanneer de wind meerdere dagen uit dezelfde richting waait, wordt voedsel naar één zijde van het water geduwd. Plankton verzamelt zich daar, waarna aasvis volgt en uiteindelijk ook de roofvis. Een windkant is daarom vaak productiever dan een volledig beschutte oever.

Hier zie je wat wind doet op klein water. Op groot water is het hetzelfde principe.

Daarnaast zijn zichtbare structuren bijna altijd de moeite waard. Bruggen, steenoevers, kribben, haveningangen, eilandjes en uitmondingen van sloten of kanalen zorgen allemaal voor variatie in het water. Dit heb je natuurlijk in de polder bijvoorbeeld ook, maar nu heb je ze in het groot. Het principe is en blijft hetzelfde. Ze bieden beschutting, creëren stromingsverschillen of trekken aasvis aan.

Ook op groot water kun je met het oog al veel vinden. Check eens deze serie kribben in de buitenbocht van de rivier.

Het zijn goede hinderlagen waar roofvis rondtrekkende witvis kan onderscheppen. Hoe meer van deze factoren op één plek samenkomen, hoe groter de kans dat je een interessante stek hebt gevonden. Ook vogels kunnen je veel vertellen. Vogels die herhaaldelijk op het water duiken, verraden vaak scholen aasvis die door roofvis naar het oppervlak worden gedreven. Op deze manier kun je rap witvis vinden en waarschijnlijk ook jagende roofvis.

Watervogels verraden ook veel. Zeker wanneer het er meerdere bij elkaar zijn.

Wanneer je op deze manier naar een groot water leert kijken, verandert een enorme plas of rivier ineens in een verzameling kansrijke zones. Het water is namelijk één grote woestijn met enkele oases waar in één keer veel leven is.

 

SNOEK – VIND DE HINDERLAGEN

Nu je weet hoe je interessante stekken kunt vinden, is de volgende stap bepalen welke roofvis daar het meest waarschijnlijk aanwezig is. Snoek is een echte hinderlaagjager. Hij kiest vrijwel altijd een plek waar hij beschut ligt, maar tegelijkertijd een goed overzicht heeft over passerende prooivis.

Een ondiepte met planten die grenst aan dieper water is vaak een mooie plek voor snoek. Bron: Navionics

Op een waterkaart zijn daarom vooral de randen van ondiepe platen interessant. De ondiepte zelf is ook interessant, maar probeer eerst maar eens de randen uit te vissen waar de planten overgaan in wat dieper water. Snoeken liggen graag nét langs deze rand en schieten omhoog zodra een aasvis de plaat op trekt. Zeker de echt grote snoeken liggen liever net wat buiten de planten of ertegenaan. Hoe dichter de planten op elkaar staan, hoe kleiner de kans dat je grote snoek trekt. Er moet namelijk wel ruimte voor ze zijn.

Een lange oever met riet… Dit ademt toch gewoon snoek?

Ook steenoevers, rietkragen, havens en eilandjes zijn klassieke snoekstekken. Ze bieden beschutting en trekken vaak veel witvis aan. Houd er rekening mee dat grote snoeken zeker niet altijd ondiep liggen. Vooral in de zomer en winter zwemmen ze regelmatig langs diepere taluds of op de rand van een vaargeul, zolang daar voldoende voedsel aanwezig is. In het voorjaar (maart t/m juni) vind je ze vaak ondiep. In het najaar volgen ze de witvis. Dit kan diep zijn, maar ook ondieper tussen de afstervende planten.

 

SNOEKBAARS – VIND HARDE STRUCTUREN EN STROMING/DIEPTEVERSCHILLEN

Waar snoek graag gebruikmaakt van beschutting, kiest snoekbaars juist vaak voor harde bodem en duidelijke structuur. Op een waterkaart zijn taluds, geulen, vaargeulen, kribben en steenstort daarom direct interessante plekken. Snoekbaars, met name de kleinere exemplaren houden ervan om dicht bij de bodem te jagen. Als je zonder live technologie vist, kun je het ook beter bij visserijen houden die focussen op het vissen op de bodem. Steile taluds waar de bodem snel verandert, zijn vaak productief.

Een klassieke snoekbaars stek: een kuil achter de krib die uitgesleten is door de stroming. Bron: Navionics

Hier kan een snoekbaars met minimale inspanning liggen en wachten op aasvis. Zeker op stromend water zorgt een diepteverschil voor luwte. Op rivieren speelt stroming daarnaast een belangrijke rol. Snoekbaars ligt zelden midden in de harde stroming, maar kiest juist de rustige zones ernaast of ze gaan achter obstakels liggen die in de stroming liggen. Denk aan de luwte achter een krib, langs een stenen oever of net buiten de hoofdstroom. Daar wordt voedsel aangevoerd, terwijl de vis nauwelijks energie hoeft te verbruiken.

 

BAARS – GEK OP ‘BAARZENBULTJES’

Baars is een erg mobiele vis en zwemt graag wat rond op zoek naar voedsel. Waar snoek en snoekbaars wat meer uit een hinderlaag jagen, jaagt baars actiever. Toch zijn ook baarzen niet willekeurig verspreid. Op waterkaarten zijn ondiepe platen, taluds en eilandjes uitstekende startpunten. Met name die onderwater eilandjes zijn geliefd. Heb je diep water met daarin een uitloper vanuit een ondiepte of een bult onder water? Dan is dit een echte baars hotspot.

Een willekeurig voorbeeld van zo’n bult. Overal is het ongeveer acht meter diep met in het midden een bult van vijf meter.

Die bulten onder water worden ook wel ‘baarzenbultjes’ genoemd. Vooral wanneer meerdere structuren dicht bij elkaar liggen, neemt de kans op baars toe. Baarzen zijn gek op stenen, mossels en ander soort puin. Iets wat heel erg helpt in het vinden van goede baars stekken, is de bodem aanvoelen met een loodje. Zo vind je mosselbankjes en kun je best snel bepalen of de stek de moeite waard is.

 

Het water lezen is even oefenen, maar in de basis hetzelfde als de polder. Zoek de onderbrekingen, afwijkende stukken en let goed op de dieptelijnen, dan ga jij vanzelf roofvis aantreffen!